Conflict als koevoet

Soms helpt een arbeidsconflict iemand bij het inslaan van een nieuwe weg. Het conflict wordt dan gekoesterd, in stand gehouden, versterkt, gevoed. Het helpt om een schoon geweten te houden bij verandering. "Eigenlijk wil het andere niet, ik wil niet weg, ik ben onschuldig. Het komt door wat die ander doet, daarom ga ik dit pad. Ik moet dit gewoon doen.''

Deze conflicten zijn hardnekkig omdat er heel andere drijfveren een rol spelen dan wat zich laat zien aan de mediationtafel en wat inhoudelijke redenen lijken. Het is vaak een onbewust proces: het conflict heeft een functie, bestaansrecht, biedt houvast om iets anders te laten lukken, is een noodzakelijk kwaad om iets anders te bewerkstelligen. De keus voor het nieuwe, het andere, het afscheid wordt buiten zichzelf gelegd. Zo is het mogelijk om in de kindrol te blijven; onschuldig.

Systemische vragen kunnen helpen om die onderstroom zichtbaar te krijgen. Een systemische vraag opent. Het is puur waar te nemen, zonder oordeel.

Wie doe je tekort door te blijven? Wat heeft er baat bij als jij weggaat? Wat laat je in de steek door een nieuwe stap te zetten? Wie krijgt er een taak bij, als jij dit niet meer op je schouders neemt? Voor wie of wat houd je dit patroon in stand? Met wie heb je een onuitgesproken contract? Aan wat ben jij loyaal door dit te doen?

Er gaat een luikje open naar een andere laag. De 'Gestalt' vernieuwt zich, er komt een andere blik in de ogen, de energie is anders, iemand verschuift op een stoel. Beweging volgt.