Doorgeven of teruggeven

In systemische begeleiding gaat het vaak om doorgeven of teruggeven.

Teruggeven is belangrijk als je onbewust iets aan het overnemen bent van een ander. Een medewerker die een moeilijke taak van een manager overneemt. Een kind dat een zware last van een ouder overneemt. Een broer die het levenslot van een zus overneemt. Systemische opstellingen helpen bij het teruggeven. Zo ontwarren we: dat is van de een en dat van de ander. Ik laat bij jou wat van jou is en ik neem mee wat van mij is.

Het terug-ontvangen van de taak, het lot, de last maakt degene van wie het onbewust is overgenomen sterker. Het teruggeven voelt nieuw, het is vreemd om zonder die last verder gaat. Klopt dat wel? Parentificatie heeft ook invloed en positie en (ziels)ontslag daaruit is even wennen. Je staat weer op de juiste plek. Is het daar echt zo licht?  

Doorgeven is een beweging van ouders naar kinderen. Ouders hoeven niet terug te krijgen van hun kinderen, zij geven door aan kinderen die het weer doorgeven. Een gezonde geef-energie stroomt in een vloeiende lijn naar voren, naar de nieuwe generaties, naar de toekomst toe. Ook van oudere broers en zussen naar de jongere broers en zussen loopt een stroom van geven. Als iedereen op de juiste plek staat, loopt het van oud naar jong. Als de oudste op de jongste plek staat of de jongste op de oudste, treedt verwarring en verzwakking op.

In mijn praktijk als mediator en systemisch opsteller is de systeemwet van geven en nemen vaak zichtbaar. Bij veel mediations is het evenwicht tussen geven & nemen verstoord. 'Ik miste waardering'.'Ik had het toen juist zo nodig'. 'Hij heeft meer genomen dan ik'. Bewustwording van deze wetmatigheden helpt. Ook bij mijzelf is geven en nemen een herkenbaar thema; als een van een tweeling komt de zin 'is er genoeg voor twee en krijgen we evenveel?' nog regelmatig langs. Met dank aan mijn zus en mijn ouders, want veel leerzamer kun je het niet krijgen :).

geïnspireerd door Bert Hellingers laatste boek De Bewegingen van de geest.