Systeemdynamiek in de gezondheidszorg

In de Volkskrant van vandaag gaat het onder andere over de verwarring die heerst op de afdeling intensive care van het VU-Medisch Centrum in Amsterdam. Van deze afstand is het lastig de situatie in te schatten. Toch een poging tot beschouwing: er lijkt sprake van systemische verwarring: de onderlinge betrekkingen staan onder druk. De systeemwet 'ordening' is verstoord: wie geeft aan wie opdrachten in welke situaties? En posities: wie staat naast wie of tegenover wie?

In het gesprek met Laurens Baas met Medicoaching ging het gisteren over de binding van specialisten met ziekenhuizen. Het verschil in het gevoel van binding tussen een intensive-care afdeling en een specialistenteam kan mogelijk een rol spelen in de ontstane situatie in Amsterdam. Hart- en longspecialisten hebben een grote opdracht in hun werk en hun loyaliteit vaak ligt bij wat zij beloofd hebben: naar eer en geweten beter maken. (Ook) dat is een waardevol en eervol bindingsprincipe, net als je verbonden voelen met een organisatie en loyaal zijn aan het organisatieprincipe. Zinnige en waardevolle loyaliteiten kunnen ook leiden tot tegenstellingen, botsingen en gewetensnood. En daarin zelfs offers eisen.

Ik zou de betrokkenen willen uitnodigen om met z'n allen de paardenbak in te gaan, om daar te ontdekken hoe het zit en erkenning te geven... een mooie vorm van heelkunde. Misschien nog net een stap te ver? In elk geval kan een systemische aanpak opluchting bieden en inzicht geven in wat groter is dan jezelf. En de schuldvraag ombouwen naar erkenning van wat er niet of onvoldoende is gezien.